Geesten, spoken en gebakken ei

Geplaatst op 2 december, 2015 om 11:01 | In de categorie:

Op vakantie in Ierland zit ik na het ‘bed’ en tijdens mijn ‘breakfast’ achter een traditioneel Iers ontbijt. Heavy stuff. Hiermee kan ik ruimschoots vooruit tot het avondeten. Naast me hapt een dame uit Dublin haar eerste worstje naar binnen. Dat heeft ze vaker gedaan. De worstjes, gebakken eieren, witte bonen en plakken ham zijn op elke plek van haar lijf onder haar huid gaan zitten. Haar stoel kermt zachtjes bij elke beweging die ze maakt.

We bespreken ons volgende reisdoel. Een buurvrouw naast ons raadt Loftus Hall aan. Ook het restaurant daar is aan te bevelen. De dame op de kermende stoel luistert mee. Loftus Hall is ‘the most haunted house’, het meest begeesterde huis van Ierland. Als in 1766 de Loftus-familie voor zaken op reis gaat, past de familie Tottenham op het huis. Onverwacht meert een schip aan en staat een man op de stoep. Hij wordt van harte welkom geheten, vooral dochter Anne is gecharmeerd van de mysterieuze gast.

The grand staircase lit up within Loftus Hall.
Op een avond zitten ze te kaarten. Als een kaart onder de tafel valt en Anne deze opraapt, ziet ze tot haar ontzetting dat de man een gespleten voet heeft. Op het moment dat ze hem hiermee confronteert, verdwijnt de man in een wolk door het plafond voor eeuwig uit haar leven. Het gat in het plafond valt niet goed te repareren. Tot op de dag van vandaag zie je waar dit gat gezeten heeft.

Anne wordt daarna geestesziek. Ze weigert eten en drinken en zit met de knieën opgetrokken onder haar kin voor een raam dat uitziet over zee. Ze wacht daar de rest van haar leven op haar geliefde. Tevergeefs. Ze sterft in die houding, met de knieën opgetrokken. Haar gewrichten en spieren zijn zo vergroeid dat ze in een speciale kist in die stand wordt begraven. Het verhaal gaat dat de mysterieuze man daarna regelmatig als poltergeist de bewoners van het huis de stuipen op het lijf jaagt. Klerikalen proberen de geest uit te drijven. Zonder resultaat. Enkele jaren geleden nog hebben bedienden de geest van Anna over de trap zien lopen.

In Schotland duiken regelmatig verhalen op van een monster in het meer van Loch Ness, in Limburg zien mensen zo nu en dan een Mariabeeld huilen en zelfs in mijn geboortedorp Hoevelaken kennen we de sage van het Laakmannetje, de geest van een leugenachtige landmeter die ’s nachts met een lantaarn over het riviertje de Laak liep. Maar in Ierland weten ze ook wel raad met verhalen van geesten, spoken en gespuis. De geest van lady Anne maakt van het verlaten en vervallen Loftus-landhuis zelfs een toeristische trekpleister.

De dame uit Dublin lijkt evenwel niet bijster geïnteresseerd. Als ze net haar laatste worstje aan haar vork prikt, vraag ik of zij de Loftus Hall kent, of ze er ooit zelf is geweest. Ja, ze gelooft van wel, alleen het verhaal over de mysterieuze man en de geest van Anne Tottenham kan ze niet meer terughalen. Ze kan zich eigenlijk nog maar één ding echt goed herinneren: het restaurant.

Ben Tekstschrijver